Vrijdag heb ik een afspraak met de dierenarts voor een echo.
Het is Viv haar eerste nest en dan wil ik toch wel weten hoeveel pups er moeten geboren worden.
De laatste dagen heeft ze een dik buikje gekregen.
Last van haar buikje heeft ze niet want ze is weer over de weide poort gesprongen.
Overdag mag ze deze week nog buiten , vanaf 1700 uur moet ze binnen komen omdat ze moet wenen aan de warmte in huis en de
drukte van ons Yetti.
Geen minuut zit Viv stil, altijd maar met knorretje ( knuffel van ons Yetti) rond lopen.
Trainen doe ik niet meer met Viv maar nog 2 keer per dag een grote wandeling.
Hopelijk zakken de pups dan goed.
Klaar om te bevallen is ze zeker niet.
Tot op heden twijfel ik dat Viv wel weet dat ze zwanger is , haar gedragingen zijn nog niks veranderd.
In tegenstelling van mijn ander teefjes die in elk hoekje in mijn tuin gaan putten graven.
Met Miek op jacht geweest op een nieuw jacht in Frankrijk.
Wilbur heeft dat super gedaan al waren er tracken met veel doornen.
Om fier op te zijn !
Yetti mijn kleine , maar grote deugeniet !
Ze weet zo goed wanneer we terug naar huis rijden en dan zit ze op 3 meters naar mij te kijken terwijl al de honden al lang in de auto zitten.
De trainingen gaan heel goed maar iedere keer daagt ze mij uit .
Gelukkig ben ik creatief genoeg om niet achter haar te gaan lopen en ze toch te lokken dat ze naar mij komt.
Het is een denkertje en dat moet ik er nog uit krijgen.
Haar blaffen is fel verminderd , gelukkig.
Al bij al het is mijn schatje en samen gaan we er iets mooi van maken.