Met Yetti en Yason naar Blankenberge .
Voor mij was het zoeken ” Hoe moet ik in mijn app de stilte bewaren?”
Yetti blaft al graag en nu ze Yason had om mee te spelen was het voor haar helemaal in orde.
Dus spelen doe we beneden en rusten ieder apart in de kennel.
Ik rij met mijn buggy tot aan het strand om ze daar dan vrij te laten.
Dinsdag morgen was ik bezig met de strontjes aan het opruimen en was er iemand in geslaagd met buggy te stelen.
Ik keek op van het geschreeuw van mijn buurvrouw die riep op de dief.
O neen, hij liet mijn buggy achter op de dijk .
Nu moest ik met mijn twee puppy’s naar mijn buggy geraken en ik had geen leiband om aan te doen.
Mijn maatje lag nog te slapen en die had haar telefoon afgezet.
Dus moest ik het zelf oplossen.
Gelukkig had ik snoepjes bij en kon ik mijn puppy’s achter het snoepje mij laten volgen.
Mijn hart klopte in mijn keel maar ik had mijn buggy terug.
Gelukkig want ik wist niet hoe ik met twee puppy’s op de trein naar huis moest geraken.
Geen twee puppy’s voor mij !
Blij dat ik thuis was en toen ging het heel goed.
Yason moest ik de klapdeur niet leren en als ze moesten plassen liepen ze zelf buiten om hun behoefte te doen.
Met de volwassen honden ook geen probleem.
Het was of Yason nooit is weggeweest.
Hij is vrolijk en speelt (vooral met zijn moeder) in het bos of op de weide.
s’nachts rustig slapen en zindelijk.
Wel moet ik meer eten geven omdat de puppy’s heel actief met elkaar spelen.
Al snel vergeten dat twee puppy’s thuis wel te doen is !