Als ik ze zo samen zie dan voel ik mij steeds heel rijk.
Eén voor één brave honden, geen agressieven , en ze werken graag.
De ene luister al wat beter dan de andere maar ik mag zeker niet klagen.
Ons Nora wordt echt oud.
Ze springt niet meer op de zetel maar ze is nog graag bij ons en er staan manden genoeg om in te slapen.
Yetti zit in de buiten kennel en dat geeft voor ons Nora meer rust.
Ons Zoë is al een heel meisje.
Ze bijt niks kapot en is heel rustig in huis.
Soms een deugeniet.
Ze weet dat ze niet in de zetel mag maar toch profiteert ze ervan als ik een middagdutje doe.
De trainingen beginnen ook vlotjes te gaan, al is ze veel trager dat Yetti om iets aan te leren.
Het blijft mijn kleine meid.
Regelmatig train ik met Viv en Trees en heel soms mag ons Yetti meetrainen.
Je ziet Yetti groeien, en als het haar beurt is loopt ze zo snel dat ik mijn ogen soms niet kan geloven.
Ik die dacht dat ze niet genoeg drive had om te werken.
Viv en Treesje moeten fysiek in orde zijn voor het jachtseizoen.
Ik voel dat het tijd wordt om te starten met de fysieke training.
Ze zijn direct moe als ze een lange afstand hebben gelopen of intens hebben moeten zoeken.